محرم در گچساران

این وبلاگ توسط آقایان محمد  و بهزادازجوانان شهر

گچساران( شهرگچساران  در جنوب غربی ایران- استان کهگیلویه وبویر احمد واقع

شده است) برای عرض ارادت به پیامبر اکرم (ص)واهل بیت مظلوم وی در

حادثه ی کربلا و پوشش عزاداری های مردم بزرگوار شهر گچساران در ایام

سوگواری امام حسین (ع) در ماه محرم طراحی گردیده است.

دو قوم ترک و لر اکثریت مردم این شهر را تشکیل میدهندو اقوام مختلفی

مثل بختیاری ها- بهبهانی ها - آبادانی ها و...نیز در این شهرستان وجود دارند.

هرساله با شروع ایام ماه محرم مردم شهر ما هم مانند تمام مردم ایران

اسلامی از  کوچک و بزرگ همه سیاه می پوشند و در شبهای ماه محرم در

مراسمات وعزاداری های متعدد با شور و حال حسینی شرکت میکنند و تا

پاسی از شب به سوگواری امام حسین (ع) امام سوم شیعیان می پردازند.

در شهر گچساران هیئت ها ودسته های عزاداری متعددی در ماه محرم

فعال می باشند ازجمله میتوان به هیئت بزرگ زنجیر زنی قشقایی--هیئت

سینه زنی باوی ها  - هیئت سینه زنی بهبهانی ها -هیئت سینه زنی آبادانی هاو... اشاره کرد .

شایان ذکر است بیشتر  قشر عزاداران شهر مارا جوانان و نوجوانان تشکیل میدهند

اشک رازی ست

           لبخند رازی ست

                                                و عشق ...

                                                                              اشک آن شب لبخند عشقم بود.

تو چه دل ربایی تو چه با صفایی

تو خدای عشقی شه کربلایی

تو حسین زهرا تو امیر عشقی

تو عزیز زینب قبله دمشقی

به خدا به جز تو ندهم دلم را

که به عشق نابت زده حق گلم را

گفته ام به عشقت یاحسین پیامی

من زدستت آقا در ازل زدم می

کرده مجنون مرا چشم و ابروی تو

شده قلبم اسیر سر گیسوی تو

حرم عشق تو قبله راز ما

نغمه یا حسین سوز و آوای ما

عقل ما گرفتی تو به یک اشاره

پی روضه هایت گشته ایم آواره

سخن از چه گویم که تو بهترینی

برده ای دلم را بس که دلنشینی

در هوای عشقت دل ما پریده

جز تو مولا حسین از همه بریده

ما سر کوی تو کرده ایم آشیان

خاک پای تو را ندهیم بر جنان

به فغان و شوریم همه چون عندلیب

چون که حس کرده ایم در ازل بوی سیب

گر که ما عاشق و مست و سینه زنیم

زدو دست عباس ما سبو می زنیم

ساقی کربلا برده دل از همه

کعبه ما بود گوشه علقمه

یل ام البنین رب الارباب ماست

ماه هاشمیون مهر و مهتاب ماست

این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست×××این چه شمعی است که عالم همه پروانه اوست